Veilig aangekomen in The Red Centre

De vlucht verliep zonder problemen - het toestel was maar voor een kwart gevuld.
Eenmaal in Alice Springs hebben we de camper opgehaald, boodschappen gedaan voor de komende week en een kampeerplaats opgezocht.
De kinderen liggen lekker te slapen - boven de kabine. Brigitta en ik slapen achterin. Nog even een kopje koffie en wij gaan ook naar bed. Met het tijdsverschil van 30 minuten met Queensland hebben we vreselijk slaap.



Morgen rijden we de 477 km naar Uluru.


- Posted using BlogPress from my iPhone

All aboard (the plane)

We zitten net aan boord van de QF1949 van Cairns naar Alice Springs.


Straks de camper ophalen. De Kids hebben er al zin in!

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Cairns Airport

Freshies en Salties

Vandaag - onze laatste dag in Queensland - stond weer in het teken van de lokale fauna. En dan met name de krokodillen. We bezochten Hartleys Crocodile Adventures, een keurig verzorgd en goed opgezet dierenpark waar de nadruk duidelijk op de gevaarlijke lokale reptielen ligt.
Een van de eerste dingen die we daar leerden is dat de meestgebruikte benamingen "salt-water crocodile" (in de volksmond "salties") en "fresh-water crocodile" (oftewel "freshies") eigenlijk misleidend zijn. Salties, of Estuarian Crocodiles, zoals ze eigenlijk heten, leven veelal in zoet water, maar kunnen ook in zout water leven. En Freshies, eigenlijk Johnson Crocodile, komen ook af en toe in brak of zout water, hoewel ze daar niet al te lang kunnen verblijven.
De dag begon met een bezoekje aan de echt croc farm - de plek waar de crocs gefokt en grootgebracht worden tot ze met een leeftijd van ca. 5 jaar en een lengte van bijna 3 meter verkocht worden voor hun vel. De hele cyclus begint met het opzettelijk "stelen" van een net-gelegd ei van een van de gevangen vrouwtjes - wat al een hele operatie is, aangezien ze haar nest rigoreus beschermt.

Nicky met een krokodillenei

Robin aait een baby-croc

Daarna volgde een boottocht over een lagune waarbij de gids middels stukken kip (of een vervelend kind) aan een touw de crocs omhoog laat springen - pal naast de boot.

De gids was Duncan - een rasechte Ozzie die zichzelf erg grappig vond. Hij maakte allerlei moppen over de buitenlanders (met name de engelsen en nieuw zeelanders) en had geen goed woord over voor supporters van andere sportclubs dan waar hij fan van was. Maar dit alles met een grote korrel zout nemend maakte de tour extra leuk. We zouden Duncan nog een paar keer tegenkomen vandaag.

Duncan met hagedis die sommige mensen verwarren met een slang

De giftigste slang ter wereld! De inland taipan

Robin mag de hagedis vasthouden (niet de Taipan!)

Verder volgden croc feeding, een slangen en hagedissenshow, een croc-attack show en nog een bezoekje aan wat andere dieren zoals wallabies, kangaroes, koala's, cassowaries, papegaaien, en nog veel meer.

Croc feeding

Papegaai

Kangaroes en wallabies voeren

De cassowary - het grootste landdier van Australie - 1.80 hoog en ca 50kg zwaar

 Morgen vliegen we naar Alice Springs, halen een camper op en beginnen alweer aan onze laatste week in dit prachtige land.

The GREAT Barrier Reef

En GREAT was het !
Wat heeft moeder aarde toch een mooie plekjes, zelfs onderwater maar daarover straks meer.
De wekker om 06.30 uur gezet zodat we op ons gemak zouden kunnen ontbijten en op ons gemakje naar de haven van Cairns konden rijden om daar aan boord te gaan van Sunlover Reef Cruises, waarmee we een dagtocht naar het outer reef gaan maken.
Jonathan was net aangekleed en ik stond nog in Eva tenue toen er een gigantisch kabaal losbrak.
Het brandalarm ging af en niet alleen in ons appartement maar in het gehele complex. De kiddies hoefden we niet meer wakker te maken want die stonden gelijk stijf van de adrenaline naast hun bed.
Toch maar even gauw iets aangetrokken, had ik de avond ervoor al klaargelegd en vervolgens met z'n vieren de brandtrap ( kids uiteraard nog in pyama) af naar het parkeerterrein voor de hoofdingang.
Daar stonden we dan en geleidelijk aan kwamen er steeds meer bewoners aangelopen. De een al aangekleed, de ander alleen met een badhanddoek omgeknoopt " I was just taking a shower" en nog meer kinderen in pyama. En................. nergens vuur of rook te bekennen!
De landlady kwam er vrijwel gelijk aan, controleerde de schakelkast en kon uiteindelijk ook niets vinden. Het systeem was net nieuw dus waarschijnlijk  een die op een maandagochtend was geleverd!
Gelukkig maar en het had als bijkomend voordeel dat we allemaal gelijk goed wakker waren, hetgeen anders toch regelmatig enige tijd duurt.
Na het ontbijt vertrokken,prachtig weer dus wat kan er nog fout gaan zou je zeggen.
Vraagje: Wat neem je mee als je een dag naar een van de mooiste plekjes op aarde gaat ?
Zwemkleding, handdoek, zonnebrandcreme. Tsja dat hadden we wel bij ons, maar wat neem je nog meer mee ?
Foto- en videocamera misschien ? Zou wel leuk zijn, maar als je na een half uur rijden uit de auto stapt en er achter komt dat beiden nog in het appartement liggen.......... oeps, foutje!
Maar ook deze keer was het geluk weer met de dommen. Je kon daar een foto- tevens videocamera huren waarmee je zowel boven als onder water mee aan de slag kon. Achteraf gezien maar goed dat we de camera's waren vergeten want nu hebben we ook nog geweldige foto's onder water en die hadden we anders niet gehad.

Na een anderhalf uur varen kwamen we aan bij een drijvend ponton bij het Moore Reef, waar we aanmeerden en van boord gingen. Bij deze dagtocht zat een ritje met een glasbodemboot, een ritje met een semi-onderzeeer, touchbasin, een lunch maar, voor ons het belangrijkste, ook het snorkelen was inbegrepen.

Met de glasbodemboot

Touchbasin, Robin met een zeekomkommer

Lunch

We hadden natuurlijk al een voorproefje gehad op de Whitsundays, maar omdat het weer wat ruw was, was het water een beetje troebel en de pret was natuurlijk ook wel een klein beetje gedrukt omdat Robin het toen niet zo'n succes vond.
De omstandigheden vandaag waren ideaal. Prachtig weer, geen wind, geen rimpeltje op en in het water en het zicht onder water was perfect. Volgens de bemanning was het de laatste zes maanden niet zo goed meer geweest. Boffen dus. En wat voor Robin ideaal was, je hoefde je hier niet vanaf een rubberboot in het water te laten plonsen maar je kon via een trapje naar een platform dat ongeveer 80 cm onder water lag en vandaar je rustig in het water laten zakken.

Snorkelspullen uitzoeken

Trapje af, platform op

Nicky waagt de sprong

Buiten dat waren er volop reddingsvesten aanwezig, die de meeste snorkelaars dan ook aandeden. Knappe vent als je dan nog kopje ondergaat! J, N en R zijn dan ook met zwemvest te water gegaan. Gezien mijn zwemervaring voel ik me eigenlijk altijd wel als een vis thuis in het water, dus ben zonder gegaan.
Wat een prachtige wereld onderwater, koralen, vissen, zeekomkommers, enz, enz.
Vier uur zijn we er in totaal geweest en die tijd is voorbij gevlogen.

Robin

Robin geeft het officiele snorkelgebaar; alles OK

Nicky

Nicky, als een vis in het water

Nicky en Jonathan

Robin en Brigitta

Robin

Op de terugweg kregen we nog een toegift.........walvissen gespot, die volop boven water kwamen en aan het spuiten waren.
Wat een geweldige dag en ik hoop dat de foto's jullie een klein beetje een impressie geven van een van de hoogtepunten van Asutralie.

Robin, moe maar voldaan en wil hier nog wel een keer naar toe !!

Onze bella, wat wordt ze toch al groot !

Het zit er helaas weer op !

Groetjes,
Brigitta

All aboard (alweer)

We stappen net in Cairns op de Tropic Sunbird boot naar het outer great barrier reef voor een dagje snorkelen (herkansing voor Robin) en glasbodemboot varen.



Vanavond meer...

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Pier Point Rd,Cairns City,Australia

Ondergedompeld in Aboriginal cultuur

Gisteren ochtend hebben we om 9:30u Airlie Beach vaarwel gezegd en weer de Bruce Highway opgepikt naar het noorden. En een uurtje of negen, en ca. 700km later kwamen we geheel volgens schema aan in Palm Cove, net ten noorden van Cairns. De weg hier naartoe leidde vooral langs veel suikerrietplantages, afgewisseld met regenwoud. We merkten wel dat de natuur een stuk groener werd nu we in een tropisch gebied zitten.
In Palm Cove huren we een priveapartement - een heuse penthouse in een resort aan de rand van het dorpje. Lekker luxe met alle voorzieningen!
Toen we gingen kijken wat er hier allemaal te doen is merkten we dat we met de resterende drie dagen die we hier hebben veel te weinig tijd hebben. Dus moeten er harde beslissingen worden genomen. Helaas sneuvelen de plannen voor de tandem skydive (komt een andere keer wel!) en de skyrail en scenic railway van Kuranda.
Maar wat we wel doen is niet minder leuk: vandaag naar Tjapukai, een aboriginal cultuurpark die middels shows en demonstraties inzicht geeft in de achtergrond en tradities van de aboriginals.

De dag begon met een demonstratie didgeridoo, begeleid door prachtige beelden van de natuur van Queensland.

En de volgende voorstelling ging over de zgn. "creation stories", ofwel de verhalen over het ontstaan van vanalles - de mensen, de dieren, het land, de natuur. Zo heeft elke cultuur in de wereld zijn verhalen en die van de aboriginals werden prachtig uitgebeeld door acteurs gecombineerd met speciale projectieeffecten. De aboriginals geloven dat alles uit een ei gekomen is, en maken groot onderscheid tussen de "droge" dingen (landdieren, steen, vuur, aarde) en "natte" dingen (regen, water, vissen).
Vervolgens zagen we een aboriginal dansdemonstratie, waarbij het publiek ook mocht meedoen.

Daarna werd uitleg gegeven over de wapens van de aboriginals en de verschillende soorten boomerangs.

Daarbij werden ook gruwelijke verhalen verteld van de traditionele straffen, b.v. het doorspiezen van de dijbeen met een gekartelde boomerang. Schijnbaar heersen in veel delen van het land nog de aboriginal wetten en mag de lokale politie en rechterlijke macht niet eens ingrijpen bij misstanden onder aboriginals.
Na de lunch kwam voor Robin het hoogtepunt van de dag. Hij leerde van een aboriginal hoe hij een boomerang moest gooien. En hij zei dat Robin hem mocht houden als hij hem terugliet komen en hem kon vangen. Nou - het scheelde een haartje of hij had hem gevangen - Robin gooide het beste van ons allemaal!

Brigitta had besloten mij een didgeridoo kado te doen, dus heb ik aan het eind van de middag in de winkel daar eentje uitgezocht - in de toon "C", authentiek beschilderd door een lokale aboriginal kunstenaar.

En het lukt me nog ook om er een beetje geluid uit te krijgen. Over een paar weken levert UPS hem als het goed is af in Oirschot.

Scheveningen maar dan een beetje anders!

Wat gaan we vandaag doen? Op naar de lagoon? Of toch maar niet? Het werd toch maar niet. Maar eerst even over de lagoon.
Wat een lagoon is, is jullie waarschijnlijk wel bekend. Je hebt hier in Oz behoorlijk wat natuurlijke lagoons maar ook heel veel kunstmatig aangelegde lagoons en dan met name in het noordelijke gedeelte van Queensland. Naar de reden, waarom er juist hier zoveel zijn, kan ik alleen maar een slag slaan maar ik denk dat men de bevolking in de zomer (juist onze winter dus!) de kans wil geven om in een veilige omgeving met familie of vrienden te gaan zwemmen. In de zomermaanden komt hier in zee namelijk de box jellyfish voor. Dit zijn kwallen in de vorm van een kubus, die ontzettend giftig zijn en als je ermee in aanraking komt vaak dodelijk is.
Australie heeft trouwens toch een abonnement op de meest gevaarlijke en giftige dieren ter wereld, krokodillen, slangen, kwallen, haaien, pijlstaartroggen, spinnen en het vogelbekdier.
Even wat over deze schatjes:

• Steve Irwin, jullie waarschijnlijk wel bekend als de crocodile hunter, is een aantal jaren overleden door een steek van een pijlstaartrog.
• De zoutwaterkrokodillen worden salties genoemd.
• Het vogelbekdier (Platypus) komt alleen hier voor en ziet eruit als een otter o.i.d. met de bek van een eend. Britse wetenschappers, die lang geleden een opgezet vogelbekdier vanuit Australie voor onderzoek aangeboden hadden gekregen, dachten in eerste instantie werkelijk dat er een geintje met hen werd uitgehaald. Dat men inderdaad een bek van een eend op een of ander zoogdier had bevestigd. En er is nog iets vreemds met het vogelbekdier, het is een zoogdier dat eieren legt!
  

Weer verder over de lagoon. Airlie Beach heeft een prachtige, kunstmatige lagoon, gelegen aan de boulevard met echt zand en daar zouden we op ons rustige dagje na onze zeiltocht gaan zwemmen, zonnen etc. maar laten we nu vlak voordat we de boot verlieten een tip krijgen van Locky (de captain) dat er een prachtig strand op een half uurtje rijden zou zijn, genaamd Dingo Beach. Airlie Beach heeft namelijk weinig tot geen strand.
Na overleg met de kids toch maar besloten om naar Dingo Beach te gaan en eventueel aan het eind van de middag nog even te gaan zwemmen in de lagoon.
Het was er inderdaad prachtig, een heel mooi lang zandstrand en een redelijk groot verschil tussen eb en vloed en daar hield de vergelijking met Scheveningen dan ook mee wel op!
Geen hond te zien, zelfs geen dingo! We waren op een bepaald moment zelfs de enige!
De kinderen hebben zich geweldig vermaakt met het zoeken naar zeesterren, het maken van een aquarium voor deze sterretjes, zoeken naar mooie schelpen enz.
Uiteindelijk hebben ze er 88 weten te verzamelen.

Dingo Beach bij eb

Dingo Beach bij eb

Dingo Beach bij eb

Dingo Beach bij vloed

Zeesterren verzamelen

Zo zien 88 zeesterren er uit!

Nadat we weer terug waren in Airlie Beach hadden we geen van allen nog zin om te gaan zwemmen in de lagoon en zijn we ons gaan omkleden om te gaan eten bij Magnums waar Jimy (een van de crew van de zeilboot) die avond zou optreden met gitaar, zang en didgeridoo. Dat was erg gezellig en heel leuk om te horen hoe de didgeridoo in moderne muziek wordt verwerkt. Overigens voelde ik me ineens wel een oude muts want het grootste gedeelte van het publiek had mijn dochter of zoon kunnen zijn! Overigens konden we daar geen magnums eten!

Jimy

Groetjes en tot morgen maar weer,
Brigitta