Vanochtend vroeg (6:50) wakker geworden. De kinderen hadden redelijk goed geslapen - Nicky klaagde alleen over zand in haar haar, en niet over de beweging van de boot, de warme, benauwde hut of het harde matras. Brigitta en ik hadden een beetje onrustig geslapen, maar waren stiekem toch blij dat we niet meer nachten in de boot gingen doorbrengen.
Buiten regende het en we hoopten dat het nog zou opklaren zodat we eindelijk de Whistundays in volle glorie konden meemaken. Jimy had weer een heerlijk ontbijt klaargemaakt met verse fruitsalade, cereal en brood.
Daarna werd het droog en gingen we met het rubberbootje naar het strand - het zuidelijkste puntje van Whitehaven beach - om een korte bushwalk te maken. Volgens de bemanning is het belangrijk om na het ontbijt weer even op vaste grond te staan, om ons weer voor te bereiden voor de vaart naar het volgende eiland.
En tijdens die vaart klaarde het weer helemaal op en kwam de zon tevoorschijn, zodat we prachtige omstandigheden hadden voor het snorkelen. Wetsuits werden uitgezocht en aangetrokken - voor Robin en Nicky waren ze een beetje te groot en voor mij een beetje te klein - maar het ging. Bril en snorkel pakken, "noodle" uitzoeken (lange drijvende worst), daarna met het rubberbootje richting rif en dan erin springen!
Voor Robin was het helaas een beetje teveel van het goede en hij voelde zich alsof hij ging zinken met zijn veel te grote pak. Een beetje in paniek wilde hij HEEL graag terug naar de boot. Hij werd dus opgepikt door Locky, zodat Nicky, Brigitta en ik ons op de wereld onderwater konden concentreren. Het was prachtig! Je ligt lekker lui op je buik met je gezicht in het water - ademend door het pijpje en ziet de meest uiteenlopende koralen en vissen vlak onder je - soms zelfs zo dichtbij dat je het kunt aanraken, hoewel je dat niet moet doen om beschadiging van de fragiele natuur te voorkomen. De kleuren waren iets minder intens dan we ons hadden voorgesteld, maar dat had gedeeltelijk met de dunne sluierbewolking vooor de zon te maken, en ook met het feit dat vrijwel alle fotos die ja van koraalriffen ziet kwa belichting en kleur wat gemanipuleerd zijn. Maar goed - het was evenmin geweldig om dit in het echt te zien - en vooral hoe makkelijk Nicky het oppakte en genoot.
Nicky kreeg het toen een beetje koud en liet zich ophalen. Even later zaten Brigitta en ik middenin een grote groep vissen - honderden, van verschillende soorten - eruitziend als een zebra met zwart-witte strepen, fel gele en hele grote donkere die in het licht rood/groen/blauw schitterden.
Toen Brigitta het ook koud begon te krijgen zwaaiden we naar Locky die ons trouw weer kwam oppikken.
Terug op de boot was het tijd voor morning tea met cake en begon de vaart terug. Robin mocht ook eventjes aan het roer terwijl kapitein Locky tevreden toekeek.
We stopten in de passage tussen Whitsunday Island en Hook Island voor de lunch. Jimy had een heerlijke pasta ovenschotel gemaakt - met salade erbij.
Tijdens de rest van de weg terug naar de haven werd iedereen verblijd toen we een paar dolfijnen langs zagen zwemmen, maar voor de rest lag iedereen rustig en tevreden in de zon op het dek - terugkijkend op een kwa weersomstandigheden wisselende - maar zeker zeer geslaagde reis.
Buiten regende het en we hoopten dat het nog zou opklaren zodat we eindelijk de Whistundays in volle glorie konden meemaken. Jimy had weer een heerlijk ontbijt klaargemaakt met verse fruitsalade, cereal en brood.
Daarna werd het droog en gingen we met het rubberbootje naar het strand - het zuidelijkste puntje van Whitehaven beach - om een korte bushwalk te maken. Volgens de bemanning is het belangrijk om na het ontbijt weer even op vaste grond te staan, om ons weer voor te bereiden voor de vaart naar het volgende eiland.
En tijdens die vaart klaarde het weer helemaal op en kwam de zon tevoorschijn, zodat we prachtige omstandigheden hadden voor het snorkelen. Wetsuits werden uitgezocht en aangetrokken - voor Robin en Nicky waren ze een beetje te groot en voor mij een beetje te klein - maar het ging. Bril en snorkel pakken, "noodle" uitzoeken (lange drijvende worst), daarna met het rubberbootje richting rif en dan erin springen!
Voor Robin was het helaas een beetje teveel van het goede en hij voelde zich alsof hij ging zinken met zijn veel te grote pak. Een beetje in paniek wilde hij HEEL graag terug naar de boot. Hij werd dus opgepikt door Locky, zodat Nicky, Brigitta en ik ons op de wereld onderwater konden concentreren. Het was prachtig! Je ligt lekker lui op je buik met je gezicht in het water - ademend door het pijpje en ziet de meest uiteenlopende koralen en vissen vlak onder je - soms zelfs zo dichtbij dat je het kunt aanraken, hoewel je dat niet moet doen om beschadiging van de fragiele natuur te voorkomen. De kleuren waren iets minder intens dan we ons hadden voorgesteld, maar dat had gedeeltelijk met de dunne sluierbewolking vooor de zon te maken, en ook met het feit dat vrijwel alle fotos die ja van koraalriffen ziet kwa belichting en kleur wat gemanipuleerd zijn. Maar goed - het was evenmin geweldig om dit in het echt te zien - en vooral hoe makkelijk Nicky het oppakte en genoot.
Nicky kreeg het toen een beetje koud en liet zich ophalen. Even later zaten Brigitta en ik middenin een grote groep vissen - honderden, van verschillende soorten - eruitziend als een zebra met zwart-witte strepen, fel gele en hele grote donkere die in het licht rood/groen/blauw schitterden.
Toen Brigitta het ook koud begon te krijgen zwaaiden we naar Locky die ons trouw weer kwam oppikken.
Terug op de boot was het tijd voor morning tea met cake en begon de vaart terug. Robin mocht ook eventjes aan het roer terwijl kapitein Locky tevreden toekeek.
We stopten in de passage tussen Whitsunday Island en Hook Island voor de lunch. Jimy had een heerlijke pasta ovenschotel gemaakt - met salade erbij.
Tijdens de rest van de weg terug naar de haven werd iedereen verblijd toen we een paar dolfijnen langs zagen zwemmen, maar voor de rest lag iedereen rustig en tevreden in de zon op het dek - terugkijkend op een kwa weersomstandigheden wisselende - maar zeker zeer geslaagde reis.
 | |||
| v.l.n.r. staand: Ellen, Brigitta, Robin, Nicky, Jonathan - zittend: David, Dominique, Benji |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten